Καπνός και τσιγάρα
Posted by Theodora on July 27th, 2008Κάνεις ένα δώρο. Ο κόπος για να βρεις το συγκεκριμένο, σε έχει τσακίσει. Έχεις κάνει βόλτες όλο το κέντρο της Αθήνας. Έχεις βγάλει 5 με 6 φουσκάλες, για πλάκα. Μέσα στο μυαλό σου το μόνο που κυριαρχεί είναι εκείνος και η παρουσία του. Αυτό σε κάνει να περπατάς, να ρωτάς και να μαθαίνεις ασταμάτητα… για το που θα μπορούσες να το βρεις. Όταν βλέπεις το χαμόγελο του –μούρη με μούρη- όλα μένουν πίσω και η χαρά του προηγείται. Σου δίνει την εντύπωση πως εάν το χάσει θα δώσει τέλος και στην ίδια του την ζωή. Τα μάτια του γυαλίζουν και τα φιλιά του δεν έχουν τέλος.
Τελικά, μήνες μετά… και με μια ψυχρή καλημέρα – και ενώ ξέρεις πως γλεντάει κάπου στο πουθενά- σου στέλνει ένα τελείως απρόσωπο μήνυμα, για να σου δηλώσει πως του έκλεψαν το δώρο…Ο κόπος και τα χαμόγελα πάνε χαμένα. Όλα μηδενίστηκαν μέσα σε sec. Οργή σε τυλίγει και έχεις ένα σφίξιμο στην καρδιά.
Για τις επόμενες μέρες καλύτερα να μην μου μιλήσει άνθρωπος.
Πρόσεξε μην χάσεις και το κεφάλι σου στο τέλος. Αυτό είναι αναντικατάστατο σίγουρα!
Υ. Γ Πλέον ξέρω που να το βρω. Δυστυχώς, εάν μου το ξαναζητούσες θα στο έβρισκα και πάλι. Δεν μπορώ να σου λέω όχι…
Μαυρίλα
Posted by Theodora on July 25th, 2008Λίγα θυμάμαι από σένα Τάσο μου. Είχες αράξει πάνω στα πόδια μου, την ώρα της γυμναστικής, κάτω από την μπασκέτα. Δημοτικό τότε… Μου έχουν μείνει τα καστανά σου μαλλιά, τα μελιά σου μάτια και το μόνιμα μελαγχολικό βλέμμα σου.
Είσαι ο πρώτος από εμάς που έφυγες -σήμερα- για το μεγάλο σου ταξίδι, χωρίς επιστροφή. Με δάκρυα στα μάτια λυπάμαι που δεν σε έμαθα ποτέ.
Θα λείψεις …(γενικός)
Υ.Γ Δεν ξέρω αν ποτέ θα πάω στα Κύθηρα, μετά από αυτό. Ούτε γνωρίζω αν ποτέ θα ξανασκαρφαλώσω βράχια.
Συμφωνίες συμφέροντος
Posted by Theodora on July 22nd, 2008Ο κάθε ένας όπως-ότι του καυλώσει. Εμείς λόγο δεν έχουμε σαν λαός;
Θα μου πεις…γιατί πότε είχαμε…;!
Υ.Γ Εάν και δεν έχω ακούσει και τα καλύτερα για τους συντηρητές μας…
